Wychowanie
Wpis dodany przez erwina | Kategoria , Historia
Dziecko pochodzenia chłopskiego od urodzenia znajdowało się przy rodzicach i przez nich było wychowywane. Podstawowym elementem wychowania było pomaganie starszym w pracach domowych i gospodarskich. Inaczej to wyglądało w przypadku dzieci rzemieślników. Kilkuletni chłopcy oddawani byli do warsztatu znajomego rzemieślnika, co nazywano oddaniem do terminu. Chłopcy mieszkali i pracowali w domu majstra. Uczono ich tam nie tylko praktycznego wykonywania zawodu, ale również zasad zachowania. Na dworach możnych, książąt i królów młodzieńczy wiek spędzali synowie rycerzy. Nabywali oni tam rycerskiej ogłady, poznawali zasady rzemiosła rycerskiego i sposobu zachowania się. Chłopiec, który miał zostać rzemieślnikiem musiał pochodzić z prawego łoża i być człowiekiem wolnym. Mistrz danego zawodu zawierał z rodzicami chłopca umowę w gospodzie cechowej. Ilość lat nauki zawodu była zależna od profesji, kowal musiał uczyć się dwa lata, rzeźnik i karczmarz rok, a siodlarz i rusznikarz aż cztery lata. Po zapoznaniu się z zawodem młody czeladnik wyruszał w podróż mającą na celu zapoznanie się z praca innych mistrzów zawodu. Zasada ta obowiązywała również rycerzy wędrujących po różnych dworach królewskich w Europie. Do Polski przybywali rycerze z Czech i Węgier, a polscy wędrowali na południe Europy. fotografia ślubna bydgoszcz | powierzchnie magazynowe | Fotografia ślubna Wrocław | dom | fotografia chrzest Łódź | Fotografia ślubna Śląsk | filmy anime | fotografia ślubna kraków
Historia
Nie zawsze to co było kiedyś - jest dziś.
- Paulo Daneti